elke dinsdagavond van 20:00 - 22:00 op RTV Katwijk op 106.8FM en via deze site


Uitzending gemist

Author: Ruud (Page 5 of 1133)

Beach Boy Al Jardine op tournee met Brian Wilson’s band

Oer-Beach Boy Al Jardine gaat deze zomer ongeveer drie maanden op tournee door de VS met de Pet Sounds Band. Ze gaan optreden in juni, juli en augustus.

Dat zijn de begeleiders die voorheen met opper-Beach Boy Brian Wilson optraden.

Dat deed die groep zo’n twintig jaar en Jardine was er tijdens die optredens ook vaak bij, dus ze zijn verre van vreemden van elkaar.

Vermoedelijk bestaat de groep dan ook uit drummer Michael D’Amico, bassist Bob Lizik, zanger-percussionist Matt Jardine, pianist Gary Griffin, gitarist Rob Bonfiglio, blazer Paul Von Mertens en toetseniste Debbie Shair.

Of Blondie Chaplin ook meedoet is nog niet helemaal zeker, maar ook hij zat in de jaren zeventig al langdurig in de Beach Boys.

De setlist zal bestaan uit klassiekers van de groep én nummers van albums uit de jaren zeventig als ’15 Bg Ones’, ‘The Beach Boys Love You’ en ‘M.I.U. Album’.

Niet toevallig verschijnt er later dat jaar een box waarvan deze albums deel uitmaken…

Continue reading

opnieuw twee nummers uit van benefietalbum Neil en Pegi Young’s The Bridge School-benefietalbum

Nadat eerder al Neil Young’s ‘Lotta Love’ en ‘Southern Man’ van het benefietalbum voor The Bridge School te beluisteren waren in versies van respectievelijk Courtney Barrett en Chris Pierce, zijn nu covers van ‘The Needle and the Damage Done’ en ‘Old Man’ uitgekomen.

Die zijn dan weer van Pearl Jam’-zanger Eddie Vedder en Stephen Marley.

Vedder blijft dicht bij het origineel, al zingt hij het iets hoger dan Young deed. Daardoor blijven de verschillen kleiner dan de overeenkomsten.

Stephen Marley kiest echter voor een heel andere benadering van ‘Old Man’. Daar is in principe veel voor te zeggen, want de vergelijking met het origineel ligt bij een klassieker altijd voor de hand, maar de rocksteady-versie die Marley er van maakte, moet veel Young-fans toch bevreemden: waar in Young’s versie de muziek de emotionele tekst onderstreepte, verwordt deze versie tot een achtergronddeuntje op een feestje waar door de muziek heen wordt gepraat:

Continue reading

interessant concert bij De Amer: Frédérique Spigt met Roel Spanjers

Liefhebbers van rootsmuziek kennen De Amer, al zijn ze er misschien nooit geweest, want Drente is voor velen ver weg.

Toch heeft De Amer behalve een uitstekende reputatie en heeft over bezoekers niet te klagen door de vele mooie artiesten die ze daar weten te boeken.

Tot half mei staan nog allerlei interessante artiesten op het programma, onder wie de jaarlijks terugkerende vast gast Hans Theessink, Chris Smither en Iain Matthews.

Op donderdag 10 april staat daar bovendien het Nederlandse rootsy duo Frédérique Spigt en Roel Spanjers op het podium.

Frédérique Spigt is een veelzijdige artiest die onder meer uitstekend kan zingen.

Dat bewees ze al op zowel Engelstalige als Nederlandstalige albums én op de EP ‘The Road’, die ze in 2017 samen met de veelzijdige toetsenist Roel Spanjers en bassist-gitarist Bart Wijtman maakte.

Spanjers is dan weer een gerenommeerd begeleider van allerlei Amerikaanse en Nederlandse rootsartiesten, maar hij bracht verleden jaar ook eindelijk zijn tweede soloalbum uit, ‘Birdcatcher II’. Daarop bleek hij opnieuw beïnvloed door de muziek uit het zuiden van de VS.

Sinds ‘The Road’ maken ze regelmatig jaarlijks samen een kleine tournee. Of dit optreden daarvan onderdeel is of dat het misschien eenmalig is vertelt Spigts website in ieder geval niet, want die lijkt al een tijdje niet te zijn bijgehouden.

Hoe het ook zij, op donderdag 10 april om 20.00 uur spelen de twee in De Amer.

De recensie van ‘The Road’ vind je in de categorie recensies roots. Daar vind je ook de recensies van Roel Spanjers’ eigen albums ‘Birdcatcher’en ‘Birdcatcher II’.

U2: Fellowship of the Ivors Academy

Aan U2 is de Followship of the Ivors Academy toegekend.

De Ivrs Academy is de Britse vereniging van songschrijvers en componisten.

Daarmee is de groep de eerste Ierse act die die eer te beurt valt, al kreeg de band al wel vier keer de Ivor Novello Award uitgereikt

Bono, The Edge, Adam Clayton en Larry Mullen Jr. verkeren daarmee in het gezelschap van onder anderen Joan Armatrading, Sting, Kate Bush, Paul McCartney en Bruce Springsteen.

Redenen zijn niet alleen de artistieke en commerciële successen, maar ook de maatschappelijke en politieke stellingname van de groep.

Eerdere berichten over U2 vind je in de categorie nieuws.

Joey Ramone: hoofdpersoon jeugdboek

Joey Ramone: onderwerp kinderboek

Joey Ramone, de in 2001 overlden voorman van de New-Yorkse punkgroep The Ramones, is de hoofdpersoon van een jeugdboek.

‘Gabba Gabba We Accept You: The Wondrous Tale Of Joey Ramone’zal 51 bladzijden tellen en komt uit op 27 juni van platenlabel Drag City..

Het persbericht vertelt het onvertaalbaar mooi:

Continue reading

derde album Moses Patrou aanstaande

Van de New-Yorkse zanger-toetsenist Moses Patrou komt op 28 maart een derde album uit.

Patrou maakte eerder ‘Introducing Moses Patrou’ met maar liefst vijftien songs en de EP ‘Everybody Want Everything’ met daarop zeven nummers, maar beide zijn alleen nog digital verkrijgbaar via zijn website.

Die twee albums maken wel overtuigend duidelijk wat Patrou kan en dat is een heleboel.

Zijn ‘Confessions of a Fool’ telt dertien songs en de inmiddels al uitgekomen nummers ‘Look What Love Can Do’, ‘Who’s It Gonna Be’ en ‘Willing to Change’ laten opnieuw een soulvol swingende Patrou horen, die op door soul en rhythm ’n blues beïnvloede muziek met zijn licht hese, donkere stem opzwepend zijn teksten zingt.

Het persbericht noemt de stem van Bill Withers als referentie en hoewel die vergelijkingen vaak te makkelijk worden gemaakt om iemand te categoriseren, is dat in het geval van Patrou nog niet zo’n gekke vergelijking, ook door de droge productie met zijn funky toetsen en de blazers.

Op zijn EP klinken bovendien ook overeenkomsten met de stem van Robert Palmer door:

Continue reading

uitgebreide Nederlandse tournee Chris Smither

Singer-songwriter Smither heeft al lang niets meer te bewijzen, maar doet dat toch, want hij brengt met  regelmaat een album uit met nieuwe songs. Die ademen nog altijd de blues, zoals ‘Love You Like a Man’ en ‘I Feel The Same’ deden, zijn composities die Bonnie Raitt op respectievelijk ‘Give It Up’(1972) en ‘Takin’ My Time’ (1973) tot klassiekers zong, al noemde ze het eerste toen ‘Love Me Like a Man’ om het uit haar eigen perspectief te kunnen zingen.

Misschien nam dat toen het zicht weg op Smither als componist. Hij nam dat nummer zelf door de jaren heen trouwens minstens drie keer op, dus hij leek er de aandacht op te willen vestigen dat het van hem is, of hij kon er zelf ook geen genoeg van krijgen, net als veel muziekliefhebbers.

Zijn recente ‘All About the Bones’ (2024) is opnieuw een sterk album, dat vol staat met even sombere als intrigerende songs over sterfelijkheid.

Van donderdag 20 maart tot en met vrijdag 28 maart treedt hij acht keer op in Nederland.

Bij die concerten kun je een spaarzaam, maar intens optreden verwachten, zo ongeveer als hij recent gaf voor Radio Heartland, een radiostation van de Minnasota Public Radio.

Daar zong hij drie nummers van ‘All About The Bones’: ‘Still Believe in You’, het titelnummer en ‘In the Bardo’:

Continue reading

verzamel-cd Julee Cruise aangekondigd

Van de in 2022 overleden zangeres Julee Cruise is een verzamel-cd aangekondigd.

‘Fall_Float_Love (Works 1989-1993)’ komt op 18 april as. uit.

Het wordt een dubbel-cd waarop de eerste jaren van haar loopbaan worden samengevat: er staan singles op, maar ook haar eerste twee albums uit 1989 en 1993: ‘Floating into the Night’ en ‘The Voice of Love’ en bijvoorbeeld het nummer ‘Summer Kisses, Winter Tears’ dat Cruise zong voor Wim Wenders’ film ‘Until the End of the World’.

Ze dankte haar bekendheid echter toch vooral aan de songs die ze song voor de tv-serie ‘Twin Peaks’ van regisseur David Lynch en componist Angelo Badalamenti en nummers als ‘Falling’ staan er dan ook inderdaad ook op.

Een necrologie van Julee Cruise vind je uiteraard in de categorie Dossier: Ook al dood…

Porcelain Angel – Rees Shad

Shadville Records

www.reesshadmusic.com

bliksemstraal

De Amerikaanse singer-songwriter Rees Shad debuteerde al in 1994 en bracht sindsdien zeventien soloalbums uit in allerlei genres, terwijl hij ook nog vier albums met elektronische muziek maakte onder de naam Fester Spunk, een operette componeerde en muziek voor toneelstukken en films.

In deze veertien songs beperkt Shad zich echter tot americana, hoewel in sommige nummers blues, gospel en Zuid-Amerikaanse invloeden om de hoek komen kijken.

Hij speelde zelf bas, dobro, akoestische en elektrische gitaren, akoestische en elektrische piano én hij zingt, maar wordt in ongeveer de helft van zijn songs begeleid door Rob ‘Bobby Kay’ Kovacs op drums en percussie en Jeff Link op bas.  

Andere relatief bepalende rollen zijn er voor Kemp Harris en Wanda Houston, die op vier nummers meezingen, en co-producer Doug Ford. Die was samen met Shad verantwoordelijk voor het transparante geluid en speelde een enkele keer gitaar, net als Rick Ruskin en Dario Acosta Teich. In twee songs spelen bovendien blazers Marcus Benoit (tenorsax), Peter Grimaldi (trompet) en John Savage (baritonsax) mee en in twee andere mondharmonicaspeler R. B. Stone.

Shad blijkt in zijn vaak alleen en soms met Lance Cowan geschreven nummers een man met een groot gevoel voor vloeiende melodieën en het vermogen om beeldende, verhalende teksten te schrijven over de dochter van een negentiende-eeuwse dagloner, een vader die afwezig is doordat hij zijn eigen dromen najaagt en een door iedereen in de steek gelaten vrouw. Sommige andere zijn polemisch, zoals opener ‘Ain’t that The Way’, waarin hij bezingt

Continue reading
« Older posts Newer posts »