Wat is er toch met je aan de hand, Mac? Je hebt sinds 2016 niet meer opgetreden, niet in je geliefde Nola noch daarbuiten, en op je site staat alleen maar oud nieuws, op een twitter-foto na.
Die ene foto zou dan het bewijs moeten zijn dat het goed met je gaat, Mac, dat je nog altijd Dr. John bent, de hogepriester van de geacheveerde New Orleans-funk, zo’n beetje de laatst levende link met de jaren vijftig, de tijd waarin de rhythm ‘n’ blues in jouw stad langzaam begon te veranderen.
Je staat erop met alle bij jouw rol horende regalia, Mac: de wandelstok, de kralenkettingen om je nek, het spreekwoordelijke malle hoedje van de laatste jaren dat ongetwijfeld je kale hoofd moet verbergen en de strak gevlochten paardenstaart die dat feit moet compenseren, maar vooral die ironische grijns: Kijk, hier ben ik, Dr. John, ik ben er nog!
Hij is geplaatst op 31 januari j.l. en wekt dus de indruk recent te zijn. Je staat erop met Steve Gleason, ooit American football-speler van de New Orleans Saints en inmiddels ondanks (of juist dankzij) de bij hem voortsluipende ALS onvermoeibaar strijder voor innovaties die andere ALS-patiënten een rijker leven kunnen geven. De datum van de editie van de New Orleans Legends Awards waar jullie met elkaar poseerden, heb ik echter niet kunnen vinden, Mac.
Dat een van de hashtags bij de foto Throwback Thursday is, is ook niet bemoedigend, Continue reading